سلام

از اونجاییکه احساس میکنم در چند سال اینده متون تاریخ بیهقی و سفرنامه ناصرخسرو و ابن بطوطه برای بچه ها کلا غیر قابل درک میشه  ! دست به کار شدم تا سفرنامه خودمو بنویسم شاید سال های اینده در کتاب های درسی واردشدبه نام سفرنامه دکتر هسته ای!

بماند مشاهدات من از رفت وامد پیاده از یک مسیر 5 کیلومتری از میدون ازادی تا میدان شهدا و بازار قدیمی ثبت شده اگه خواننده کرمانی دارم بهم بگه اینجا کجای شهره

نام :کرمان! شاید البته از نامش راضی نباشند چون یه چند جای اسم کریمان گذاشتند رو مغازه ها و ادارات

درجه پرت بودن از مسیر: متوسط بیشتر مشهدی ها و زاهدانی ها مشتری کرمان هستند

درجه مذهبی بودن:متوسط نه چادری سفت وسخت زیاد میبینی نه سوسول قرطی شیطان پرست!  هم در مردان هم در زنان

درجه خوشگلی : متوسط ! کلی خیلی پریرو منندیدم( اقا به کرمانی ها برنخوره من بیطرف هستم ها)

درجه شکمویی: متوسط رو به بالا چیزی که تو کرمان جالبه علاقه زیاد به بستنی ابمیوه فالوده سمبوسه پیراشکی و فلافله و در عوض کبابی و کله پاچه و حلیم من خیلی کم دیدم اونچه که در کرمان مشهدوه علاقه مردم به میونوعده است چونساعت 10 و 11 ساندویچی ها و ابمیوه ای ها پر هستند که این پدیده در مشهد و تهرات در ساعت 1 به بعد دیده میشه

بافت شهری: سنتی خیلی شهر ابادی از لحاظ ساختمون سازی نیست و برج و اینا نداره یا من ندیدم البته این به نظر من نکته خوبیه و نوعی سادگی دیده میشه

حاشیه شهر: افتضاح! گله به گله نخاله ساختمونی ریخته! . اصلا زیبا نیست

مردم شهر : نسبتا خونگرم

قیمت ها : نسبتا کمتر از مشهد ولی کاسب ها هم بدشون نمیاد تو پاچه مشتری کنند! مثل مشهد!

قیمت رفت و امد: مثل مشهد و گرون .شیراز بهتر یود!

بقیش بعد

اما تجربه پزشکی تو قطار هم  چیزای جالبی داره

مثلا دیشب یه اقایی اومد تو کوپه من گفت حالم خیلی بده دارم میمیرم فشارمو بگیر بهد میگیرم میبینم  خوبه بعد میگه پسر برای کار رفته بود یه شهر دیگره ولی خودکشی کرده الان چیکار کنم !یعنی تا مشهد زنده میمونم؟

خوب بهش چی بگم؟

 

 



تاريخ : دوشنبه پنجم آبان 1393 | 12:8 | نویسنده : یک پزشک عازم به سربازی در پیری |
سلام

نع تا حالا هیچکدومتئن تونستید بدون بلیط سوار قطار شید؟ نه تونستید تونستید بدون نشون دادن کارت ملی وارد قطار شید پول بلیط و جریمه هم ندید و تازه یک کوپه دربست با ناهاز شام صبحانه رایگان بگیرید؟

نه جان من تونستید؟

خوب منم نتونسته بودم ولی از چند روز پیش تونستم

شماها هم نمیتونید

بعله

از چند روز پیش من برای اقلا یکماه دارم رو قطار مشهد کرمان به عنوان پزشک  قطار کار میکنم! تا نیروهای مسلح تکلیف سربازی منو معلوم کنند! و از بیکاری گرسنگی و بیپولی دربیایم!

 

اقا این مسیر مشهد کرمان پر از گرد و خاکه بطوریکه در عرض یکساعت تمام قطار گرد و حاکی میشه

اطاق پزشک رو چرخه قطاره و عطسه راننده قطار با تشدید 1000000000000000 برابر رو احساس میکنید

و جای خوابش هم خوب نیست!قطارش تلویزیون نداره و خلاصه تحفه ای هست برای خودش

شب اول اینا برای من پتو و بالشت نیوردند  وخلاصه تو شلب سرد کویر تا صبح چوب خشک شدم جای شما خالی

صبح اومده عذر خواهی میکنه اقا ما یادمون رفت!

ناهار و شام قطار هم که از رستوران هاپوکومار میاد به  غایت بد  و البته بوی پیتزایی که برای مشتری های رستوران میپزه معده رو حجالت میده

قطار 16 ساعته 18 و نیم ساعت تو راهه و تازه وقتی میرسیم کرمام میبینم محل استراحت پزشکان با طویله توفیری با اصطبل نداره

خوب البته هواتپیمایی کرمان که اون باشه قطارش اینه

اما رفتم تو شهر سکوت عجیبی داشت اینا تو حونسردی بعد شیرازی ها دو هستند ساعت 9 همه جا بسته است و ترافیکی نیست پیاده از میدون ازادی کرمان تا بازر ارگ میرم هوه عالیه و بازار خلوت سر صبح ادمو زنده میکنه

این کار از اون تجربه های خیلی شیرینه

رفتنبه یک شهر دیگه و ویزیت مریض های عمدتا استهال و دل درد و سرگیجه و پریود!

بماند خدا عاقبت همه رو ختم به خیر کند ایشالا



تاريخ : چهارشنبه سی ام مهر 1393 | 13:58 | نویسنده : یک پزشک عازم به سربازی در پیری |
با سلام و عرض تسلیت

تا مدت دیگر جهت خدمت سربازی اعزام خواهم شد( اقا تاریخ  اعزامم مشخص نیست خیلی گریه نکنید)

ایشالا داعش منو بخوره راحت شم

اخه کی یک پیرمردو میفرسته سربازی؟



تاريخ : چهارشنبه شانزدهم مهر 1393 | 10:26 | نویسنده : یک پزشک عازم به سربازی در پیری |
اقا ما 5 شنبه و جمع و شنبه حسابی بهمون حال داد تو سوییت استاندار! بدون هیچ دغدغه ای! چند تا نگهبان هم دم در که از لحاظ امنیت هم مشکل نداشته باشیم 

با تمام امکانات

 یکشنبه رفتیم برای امتحان عملی بیمارستان شریعتی اونم پیاده چون سوییت استاندار خیلی نزدیک بود

دیگه مطمئن که اگه کتبی اول نشدم عملی دیگه مال ماست چون واقعا بچه های تهران تو عملی ضعیف هستند

 امتحان هم تموم شد یک ماراتون 4 ساعته و واقعا سخت یعنی انرژی همه رو برده بود

یکی جلوی من نشسته بود که من ورقشو میدیدم چند تا سوال رو خالی گذاشته بود

خلاصه خرم که امتحانمون خوب شده ! و خوشحال

ظهر برگشتم سوییت سلطتنتی استاندار ! بعد یکساعت به یکی از استادمون که جزو گروه ممتحن بوذ زنگ زدم چی شد؟

گفت قبول نشدیدددددددددددددددددددد!

خلاصه دنیا چنان تیره و تار شد که نگو  بدتریم خاطره عمرم رقم خورده بود

اصلا باورم نمیشد و تازه اینکه اونی که ورقشو من میدیدم خالی داده نفر اول شده بود

بماند

من برای همونروز بلیط برگشت داشتم به مشهد و نمیدونستم بمونم برای اعتراض یا برگردم

چند ساعت بعد یکهو ورق برگشت و دوستای من تو دانشگاه تهران و یکی از اساتید تهران نوبتی بهم زنگ زدند که تو تنها کسی هستی که از مشهد قبول شدی و واقعا خوشحال شدم و باورم هم نمیشد

البته تو این بین یکی دیگه هم بهم خبر داد که قبول نشدی

خلاصه این شل کن و سفت کن ما رو حسابی روانی کرد و لذت ناهار و سوییت استاندارد رو به کوفت تبدیل کرد!

به ههر حال یک چشم گریون و چشم خندون برگشتم مشهد

فرداش همه اونایی که تبریک گفته بودند زنگ زدند که قبول نشدی

دیگه بفهمید چه جهنمی مشهد شده بود! یکی نقصان مایه یکی شماتت همسایه

بماند که چقدر نذر و نیاز کردیم

و بماند که یکشنبه که برگشتم تا 4 شنبه که اعلام شد قبول شدم مردم و زنده شدم ولی این نامردی تهرانی ها هیچ وقت از یادم نمیره

البته استاد های خودمون از همه بدتر

به هر حال این تلخ ترین و شیرین ترین قبولی من  تو 23 سال درس خوندنم بود

بگم از هواپیما

خوب طبق معمول تاخیر داشت و من که نای دعوا نداشتم دوساعت تاخیر داشت نفر اخری بودم که رفتم وسایلم رو دادم به کانتر. یک هواپیما پر از عرب

به یارو گفتم یه جا بده دم راهرو جلو کنار یک ادم لاغر!

اومدم بشینم دیدم جام یک خانمی نشسته و جای اون خانومه کنار یک عرب و یک خیکی گامبو هست خلاصه با صد تا دعوا خانومه بلند شدم من کنار یک خانم دیگه نشستم که الحمدلله کم حرف مودب و لاغر بود و اون خانومه رفت عربه رو بلند کرد کنار پنجره نشست چون صندلیش اونجا بود و عربه وسط بین گامبوهه و خانومه نشست و اون گامبو هم تا اخرش غر میزد به من!

خلاصه رفتید کانتر بگید جلو باشه کنار راهرو باشه کنار یک لاغر و ردیف کنارتون هم لاغر!

فعلا همینقدر بسه تا بازم بیام



تاريخ : دوشنبه سی و یکم شهریور 1393 | 14:8 | نویسنده : یک پزشک عازم به سربازی در پیری |
با سلام و عرض تبریک و تسلیت اعیادو عزاداری های پیش رو!ژ

اول اینکخه ممنون از همه شما ها که تو این مدت منو دلداری تشویق و امید دادید مکتشکر

دوم اینکه به علت اسباب کشی من الان نت ندارم از جاهای مختلف ان میشم برا همین کامنت هت رو میخونم ولی شاید دیر جواب بدم عصبانی نشید کامنت من کو؟

الان موقع انتخاب رشته کنکوری هاست سال ۱۳۸۱ من هم انتخاب رشته کردم زدم پزشکی و الان سال ۹۳ است یعنی ۱۲ سال از بهترین سال های عمرم گذشته بدون تفریح خوشگذرونی یا حتی یککتاب داستان خوندن

نارارضی نیستم ولی دوستای عزیزم که میخواند پزشک بشندبدونند که اگه قبول شدند خیلی کار سختی دارند و باید خیلی تلاش کنند و اگه قبول نشدند بدونند پزشکی به جز کمک به مردم هیچ اترزش خاص دیگه نداره پس زانوی غم بغل نکنند! اینو کسیمیگه که الان ته خطه!یعنی درس و تخصصشو گرفته!شعار هم نمیدم|! اینده تو رشته های دیگه شاید خیلی بهتر و شادتر باشه!

بماند

راستی اون دوتا خانم فوکولی ها یکیشون تا هواپیما میخواست پاشه شروع کرد به گشتن کیفشدعای سفر پیدا کنه

ولی تا اخر سفرجز روژ و ماتیک چیزی پیدا نکرد! خدا نگهشون داره!

اقا خواهر زاده شوهر عمه مرحوم مادرم یک هتل تهران داره درمیدان حسن اباد که یکی از میدان های زیبا خیلی قدیمی تاریخی و خیلی الوده مرکز تهرانه! و ما هم به سفارش پدربزرگ به امید تخفیف و قیمت کمتر رفتیم این هتله!

هتل بی ستاره!

بماندکه معطل شدیم تا اطاق بده و  تاکسی همکلی پولگرفت اطاقش هم گرم بدون کولرگازیبا سرویس بهداشتی بد بود و بماند که تلویزیونش ۱۴ اینچبو و بماند که از غذاش دلم تا یک هفته اشوب بود!

ولی اینا قسمت بد ماجرا نبود خلاصه به هر مکافاتی صبح شد و رفتم امتحان و امتحان دادم و ادرنالین خونم رفت رو ۱۰۰۰۰۰۰۰ و برگشتم و اسبابامو ورداشتم برم جایی که پدر خانم برام از طریق اداره رزرو کرده بود تو ولری عصر روبروی پارک ساعی و بماند که تاکسی باز کلی پول گرفت و بماند که سرایدارش میگفت رییسشو که هماهنگ کرده نمیشناسه!وبهم اطاق نداد و مجبور شدم برم یه جای دیگه! ولی اینا همقسمت تلخ نبود

و بماند که از طریق یکی از فامیل های نزدیک کا استانداره محترم و عزیز یک جاییه سوییت استانداریتو خیابون فاطمی پشت وزارت کشور روگرفتم که امکاناتش عالی بود و یکسرایدار داشت که لب تر میکردم همه چی برام میخرید!

ولی فکرمیکنید اونجا هم خوش گذشت؟

ساعت ۶ کلید تو سایت اعلام شد و من فهمیدم کتبی قبول شدم ونمرم اینقدر خوب شده بود که فکر میکردم اول شدم!

بچه های مشهد همه از من کمتر گرفته بودند

ولی بعد که نمره های تهرانی ها اومد فهمیدیم بابا امدادهای غیبی خیلی برای اونها بیشتر بوده!نمره های گرفتند بی سابقه در تاریخ بورد!

تفسیرش با شما!

اینا اصلا مهم نیست

ما خودمونو اماده کردیمبرای امتحان عملی که مثلا نقطه قوت ما بود!



تاريخ : جمعه بیست و هشتم شهریور 1393 | 11:6 | نویسنده : یک پزشک عازم به سربازی در پیری |
اقا ما رسما بعد عید فطر برنامه مطالعاتی خودمونو برای امتحان بورد شروع کردم .از روز دوم تعطیلات عید فطر من از صبح میرفتم خونه مادربزرگم طبقه پایینشون و شب برمیگشتم خونه

هر روز صبح تو یک زیرمین مشغول به درس خوندن به طوریکه روزای اخر روانی شده بودم و در دیوار با من حرف میزدند!

بماند که خوب از نمام کارای دیگم هم مونده بودم!

اقا خلاصه اینارو گفتم یاد یگیرید چطور درس بخونید

اقا بلیط هواپیمای ما ماهان بود و دیگه حوصله ندارم بگم تاخیر داره همش! بماند اما نکنه مثبت این سفر بود که من رو صندلی نشسته بودم کنارش خالی بود دوتا خانم هفت قلم ارایش کرده جلوی من نشستند  یک لحظه از دلم گذشت که نشد شانس ما یکبار اینا کنار ما بشینند که یهو یه اقایی اومد منو بلند کرد که پاشو جلو بشین یک ردیف عقب نشستی!

اقا ما خوشحال رفتیم جلو ! اینا دوتا ویزیتور داروخانه و لوازم ارایشی بودند که که داشتند برای همایش ارایشی میرفتند تهران! و اقا ما دیوانه شدیم تا خود تهران درباره ارایش گرم لوسیون رژ لب لاک ناخن رنک قیمت ارایشگاه مدل مو جورنال صحبت کردند و من رسما دیوانه شدم همه هواپیما خواب بودند اینا میگفتند کدون ارایشگاه رفتی لاک ناخنت رو هر کدوم یک رنگ بزن و ....

اقا کاش یه چیز دیگه خواسته بودیم ار خدا!

این داستان ادامه دارد



تاريخ : دوشنبه بیست و چهارم شهریور 1393 | 18:5 | نویسنده : یک پزشک عازم به سربازی در پیری |
سلام واقعا من درگذشت خودمو تسلیت میگم! یک بلایی تهرانی ها سر مادراوردند که هواپیمایی ماهان با هزار ساعت تناخیر نمیتونه دربیاره ولی الحمدلله قبول شدم داستانش مفصله میام بعدا میگم الان درگیر اسباب کشی هستم التماس دعا و ممنون از دعاهای خوب شما

تاريخ : پنجشنبه بیستم شهریور 1393 | 8:42 | نویسنده : یک پزشک عازم به سربازی در پیری |
با سلام به همه دوستان خوانندگان و سروران گرامی

شب های قدر در حرم همتونو دعا کردم حسابی

به علت حساسترین امتحان تاریخ زندگیم تا 40 روز دیگر مرده هستم و از همتون به خصوص فرزند رشید خودم این وبلاگ عذرخواهی میکنمایشالا  این وبلاگ و شماها منو ببخشید

ایشالا زنده بمونم با دست پر برگردم

التماس دعا از همتون



تاريخ : پنجشنبه نهم مرداد 1393 | 12:34 | نویسنده : یک پزشک عازم به سربازی در پیری |
کلا يک کار درست تو عمرم کردم اونم قطع اينترنت و عدم وصل مجددش بوده و الا امتحان ميفتادم

خدارو شکر يک امتحانم پاس شد يکيش 13 و 16 شهريور

و اينترنت همچنان قطع خواهد بود و پست جديد نرتا گذاشته خواهد شد

دلم براي  همتونننننننننننننننننننننننننننننننننننننننننننننننننننننن تنگ شده

ايشالا برميگردم

التماس دعا

 



تاريخ : شنبه هفتم تیر 1393 | 12:13 | نویسنده : یک پزشک عازم به سربازی در پیری |
با سلام

نيستم اقا نيستم

اينترنت خونه قطعه

خط ADSL  من تخليه شده

من امتحان دارم

 و اصلا وقت ندارم

ولي دلم براي خونه مجازيم و دوستان مجازيم خيلي تنگ ميشه

جهت اطلاع

هواپيماي برگشت تاخيرش کم بود ولي به اندازه زلزله 8 ريشتري تمام مسير رو لرزيد

خلبانش اسپانيايي بود ولي گونزالس معروف نبود

تو روح خلبانش!

بغلي ما که قران رو دوره کرد

نصف هواپيما هم عراقي هر چند دقيقه بلند صلوات

اگه صلوات ها نبود که هيچچچچچچچچچچچچچچچچچچچچچچ

اينم از انتقام هواپيمايي!

من در اينمدات کمتر ميتونم بيام و اگه سوال اور‍ژانس داشته باشيد احتمالا اورژانس جواب ندم سوالاي غير اور‍ژانس رو اگه وقت کردم جواب ميدم

موفق باشيد و التماس دعا



تاريخ : شنبه دهم خرداد 1393 | 10:14 | نویسنده : یک پزشک عازم به سربازی در پیری |
.: Weblog Themes By VatanSkin :.